Syngjandi sæll og glaður…. træl læl læ
I was happy in the haze
of a drunken hour
But heaven knows I’m
miserable now
I was looking for a job, and then I found a job
And heaven knows I’m
miserable now
In my life
Why do I give valuable
time
To people who don’t care
if I live or die ?
Þegar ég hóf störf
hjá hinu opinbera fyrir þremur árum
réði ég mér vart fyrir
gleði og ánægju.
Það gersamlega skríkti í
mér. Núna hinsvegra sönglar
þetta gamla góða lag með Smiths
í hausnum í hvert það skipti
sem ég asnast fram úr á morgnana og
geng til vinnu.
[3]
on 2006/03/09 at 01:28
Permalink
já hann er sannarlega vandrataður þessi vegur gæfu og gengis……
on 2006/03/09 at 09:06
Permalink
Smiths voru æðiNslegastir.
on 2006/03/09 at 16:47
Permalink
Alveg er þetta merkilegt Sigurður, við erum eitthvað svo alveg eins. Ég hlusta nú ósjaldan á annað hvort Smiths eða bara á Morrisey og finnst iðulega eins og Morrisey hljóti að vera sálufélagi minn. Og þú líka? Þessir textar, þessir fallegu textar. Samdi Morrisey þetta annars ekki allt? En ok, sjáumst HRESS og KÁT.
on 2006/03/09 at 18:06
Permalink
Ég skil sko ekki bylgjulestarsumargleðisjóhannesáfóðurbílnumjáHemmiminnstemmarann
eftir heima í hlaði.
Hahhahhhahahhahhahahhahahhahhahahhahahahhahahhahaha….