Comments on: Föðurhlutverk

By: agust

agust — Wed, 24 Jun 2009 21:38:22 +0000

Þú hefði kanski átt að kenna dóttir þinni að hrækja á gangstíganna þara í Öskjuhlíð, því það er aldrei að vita hvenær maður mætir göngu eða hlaupahóp. Þá er nú gott að vera búinn að slömma einni eða tveimur á gangstígin sem þeir geta runnið til í.

By: maggabest

maggabest — Wed, 24 Jun 2009 15:48:50 +0000

Heyrðu. Í köben eru stelpur berar að ofan að sóla sig í kirkjugörðum. Og fólk að reykja hass og jafnvel klappa á bongós.

Þannig var það allavega in ðö næntís.

það var gaman, en ég varð voða sjokkeruð fyrst. Fannst smá dónaskapur gagnvart dauðu fólki að vera ber að ofan heima hjá því. Núna finnst mér það bara fallegt.

By: Vaffarinn

Vaffarinn — Tue, 23 Jun 2009 16:30:18 +0000

Þú ert góður pabbi.

By: siggi

siggi — Tue, 23 Jun 2009 15:55:59 +0000

Ég hef hatað allt Skandinavískt, nema Ibsen. Svona víðsýnn er ég nú. Ég er ekkert sérstaklega skynsamur maður.

Að semja jisei, hljómar kúl. Ég hef reyndar séð nokkra deyja, en enginn þeirra var hæfur til að yrkja á dánarbeðinu. En enginn þeirra var heldur japani.

By: VÞK

VÞK — Tue, 23 Jun 2009 10:28:25 +0000

Hefur þú einhvern tíman misst þig í að horfa á kvikmyndirnar hans Ingmars Bergman? Mér er það hjartans mál að mæla með Det Sjunde Inseglet (mynd með yndislegan húmor um dauðan) og Viskningar och Rop.

Annars skilst mér að í Asíu hafi eitt sinn verið til sú skemmtilega hefð að bókhneigðir menn ættu að semja dauðaljóð í dauðastríðinu. Í Japan hét það að semja jisei. Til dæmis þegar Kozan Ichikyo dó 12. febrúar 1360, þá 77 ára gamall samdi hann:

Empty-handed I entered the world
Barefoot I leave it.
My coming, my going —
Two simple happenings
That got entangled.