Nick Cave
Ég var staddur á kaffihúsi snemma í morgun, þegar ég fyrirhitti Nick nokkurn Cave. Ég gerði mér lítið fyrir og pissaði bara í buxurnar mínar appelsínugulu. Þetta var ósköp vandræðalegt því ég var í beinni sjónlínu við meistarann. Sök sér hefði ég verið í gallabuxunum mínum, en að pissa í appelsínugular buxur er frekar áberandi. Óheppilegt atvik af þessari stærðargráðu fór ekki framhjá jafn athugulum manni og Nick Cave. Hann starði á mig. Mér leið eins og fórnarlambi Stagger Lee, en tók þá ákvörðun að láta þetta samt sem áður ekkert á mig fá, heldur pantaði mér kokhraustur einn einfaldan kaffi latte í götumáli.
Ég var mikill aðdáandi Nick Cave hér á árum áður. Ég man þá tíð að það rúmuðust aðeins þrír listamenn í mínu hjarta, Nick Cave, Polly Jean Harvey og Tom minn Waits. Eitthvað hefur þetta breyst í seinni tíð.
Ég var tildæmis staðráðinn í að sjá bæði Nick Cave og Tom Waits á tónleikum, og eftir það mætti gróðursetja mig. Ég hef í þrígang séð Nick Cave á tónleikum, en Tom Waits hef ég aldrei séð.
Hvað segir maður við Nick Cave, þegar maður hittir hann á kaffihúsi. Er við hæfi að kasta á hann kveðju og tilkynna honum það að hann standi augliti til auglitis við einn af hans stærstu aðdáendum.
Nei, þess vegna er best bara að pissa í buxurnar. Það er áhrifarík og örugg leið til að festa sjálfan sig í minni átrúnaðargoðsins. Hver gleymir manni sem gerir sér lítið fyrir og pissar í brækurnar. Enginn. Nákvæmlega enginn.
[3]
on 2006/10/24 at 23:49
Permalink
Þú hefðir betur látið vaða númer tvö líka. Það svíkur engann. Hver gleymir manni sem hægir sér til kviðar og einnig baks af aðdáun á manni. Ekki Nikulás Skúti, svo mikið er víst.
on 2006/10/25 at 10:09
Permalink
hvar var ég á þessu magnþrungna augnabliki??
maður ætti að stija meira á þessu déskotans kaffihúsi, þá loksins að maður bregður sér frá þá mætir sjálfur meistarinn….
Ég ætla að bregða mér afsíðis og vinna mér tjón í þessu tilefni.
on 2006/10/25 at 20:35
Permalink
is this for real? did I get this right?
on 2006/10/25 at 22:02
Permalink
Þú hefðir átt að biðja um að fá að faðma hann. Halda honum þétt að þér í skamma stund. Anda að þér snilldinni. Kreista kónginn bara oggu poggu. Sleppa honum svo. Brosa og segja bara “thank you Nick”
on 2006/10/26 at 13:28
Permalink
Very impressive, pee and orange! I’ll never forget you. You wanna see Tom Waits with me some day?
on 2006/10/26 at 14:44
Permalink
Afhverju settirðu mynd af Herra Z. (Zeranico) við þessa færslu?
on 2006/10/26 at 19:28
Permalink
Já, það er von þú spyrjir kæra B.
on 2006/10/27 at 01:27
Permalink
Það er til Lausn !
Fáðu þér bara leðurbuxur eins og eins sú landsfræga leðurhóra Frú Sigríður gengur jafnan í og þá er ekkert mál að pissa í sig á almannafæri. Það sem leðrið ekki sýgur upp hripar þá í versta falli niður undan skálmunum ofan í skóna. Þegar lyktin er orðin of megn smellirðu þér bara úr leðurbuxunum, hellir yfir þær bensíni og kveikir í og ferð og kaupir þér nýjar. Málið dautt !!!!