lol pillur

Eftir rúma viku á ísklumpinum sé ég mér ekki fært að hanga hér lengur. Á morgun flýg ég með ástkærum föður mínum og elskulegri systur til Kanaríeyja. Ég hef heyrt að þetta sé ekki bara áfangastaður eldri borgara, dreifara og miðaldra sjúkraliða úr Breiðholtinu, heldur er þetta einnig ein sú almesta hommaparadís sem fyrirfinnst, fyrir utan San Fransisco.

Nú er rétti tíminn til að fara að hommast. Ég hef að þessu tilefni dregið fram rauðu hommaskónna mína, sem hafa vakið athygli samkynhneigðra um víða veröld. Nú verður hommast fram á rauða nótt. Ég hreinlega iða í homminu mínu.

Það kann að hafa farið forgörðum hér á vefsetri mínu, en ég drekk ekki áfengi. Ég hef ekki drukkið áfengi í rúm 6 ár. Ég hef verið ákaflega lítið fyrir það að sækja staði þar sem áfengi er haft undir hönd. Ekki vegna þess að ég er skíthræddur um að ég rjúki allt í einu til og þambi áfengi. Nei, meira vegna þess að mér leiðist ofurölvi fólk. Það er svo einkennilegt að íslendingar geta ekki með nokkru móti fengið sér í stóru tánna án þess að verða ógeðslega fullt og viðurstyggilega leiðinlegt.

Þetta er allt gott og blessað, nema hvað að íslendingar í flugvél á leið til Kanaríeyja eru yfirleitt alltaf sauðdrukknir. Í heilar fimm klukkustundir á ég eftir að heyra í pissfullum íslendingum syngja ættjarðarsöngva, alveg ævintýralega hressir. Einhver þeirra kemur til með að hafa eitthvað út á þjónustuna að setja. Sá hinn sami kemur til með að láta alla vélina blæða fyrir það hversu illa honum finnst hafa verið komið fram við hann. Ég á þá eftir að taka mig til og berja viðkomandi í klessu. Ég sé þetta myndrænt fyrir mér núna, er ég skrifa þessar línur. Og ekki er ég ofbeldisfullur maður.

Ég elska föður minn og systur. Ferðin er farin í tilefni af því að faðir minn á 75 ára afmæli. Hann er yndislegur. Ef ég verð eitthvað í líkingu við hann þegar ég er kominn á þennan aldur, get ég sáttur við unað. Ég er hinsvegar búinn að taka af þeim báðum loforð um að við stígum ekki fæti inn á hina svokölluðu dreifara og niðursetningaholu, sem hlotið hefur nafnið Klörubar. Hvað er í gangi spyr ég uppfullur hneykslan. Ef einhvern grunar það að ég ætli að fara langleiðina til Afríku til að éta einhverja helvítis ýsu, á einhverjum íslendingabar, þá er sá hinn sami að mínu mati búinn að fyrirgera rétti sínum til að anda að sér sama lofti og ég og þeir sem standa mér næstir. Hvernig kemur fólki þetta til hugar.

Djöfuls pakk.

En þetta er ekki vandamál þar sem ég veit að bæði systir mín og faðir eru sama sinnis og ég.

Nú, þessi veflókur eins og allir mínir veflókar var saminn í kærleik og ástúð. Hann endurspeglar það umburðarlyndi sem ég hef safnað í sarp minn síðan ég hóf óskeikula göngu mína hina beinu braut.

Veflókur þessi var innblásinn guði.
Já, guð er góður. DSG! DSG!