Kjarnorkuskemmtiferðaskip

Margrét Best skrifar þessa færslu annan febrúar árið 2007. Margrét Best, eða Bestarinn eins og hún er svo oft kölluð þegar ég og kaupsýslufélagar mínir name drop-pum er enginn viðbjóður, eitthvað annað en ********* sem er fyrirlitleg manneskja.

Það vill nú svo skemmtilega til að ég hef sjálfur unnið töluvert á elliheimilum og get ég ekki sagt annað en að það hafi haft mótandi áhrif á það hvernig ég sé framtíðina.
Mér fórst þessi vinna hinsvegar ákaflega vel úr hendi, og var ég reglulega góður við gamla fólkið, sem er ekki hægt að segja um alla starfsmenn á öldrunarheimilum.

Vinna mín á bæði sjúkrahúsi og elliheimilum hafa orðið til þess að ég hef eftir talsverða umhugsun ákveðið, að fyrr kem ég sjálfum mér fyrir kattarnef, en að dala út á elliheimili.

Ég hef ákveðið að á síðustu metrum heilsu minnar ætla ég að fara í skemmtisiglingu með kjarnorkuskemmtiferðaskipi. Einhversstaðar á leið minni milli Íslands, og Nýju Arabíu(U and S of the A) ætla ég að láta mig húrra niður í Atlantshafið.
Ef enginn fábjáni kemur í veg fyrir að ég komist frá borði með þessum hætti ætti ég samkvæmt útreikningum mínum annaðhvort að drukkna eða að verða að kjötkássu í kjarnorkudrifinni skrúfunni.
Ég ímynda mér að þetta verði í kringum 2050, svo ef það eru einhverjir sem vilja slást í þá för með mér, vinsamlegast lát mig vita.