Er á meðan ungfrúin dillar sér.

June 21, 2008 20:06  

Minna sést af uppáklæddum mönnum í rándýrum jakkafötum breiðandi úr sér á götum borgarinnar. Ekki alls fyrir löngu mátti sjá þá út um allt, stormandi fram og aftur, taugaveiklaðir, talandi tímamótaviðskipti í farsíma. Nú þykir ekki eins flott að vera svokallað hottsjott. Sérstaklega í ljósi þess að þetta var allt blekking. Það urðu ekki nema örfáir menn ríkir á hinu svokallaða góðæri. Hinir, oft starfsmenn í verðbréfadeildum bankanna og fasteignasalar, sem lifðu sig svo hressilega inn íslenska drauminn, söfnuðu ekki neinum auð, heldur bara skuldum. Á tímabili þótti svo kúl og smart að vera fasteignasali, að þeir fengu umfjöllun í glæsitímaritum á borð við Séð og Heyrt: “Stefán Úlfsson(32) fasteignasali hélt upp á afmælið sitt á Nasa, í hópi strippara.” eða: “Guðmundur Jónsson(26) fasteignasali ástfanginn upp fyrir haus.”

En hallærislegt.

Nú liggur við að menn hræki á ömurlegustu auglýsingu allra tíma, en hana má sjá(eða mátti sjá) á strætisvögnum borgarinnar. Þar er risamynd á afturenda vagnanna af tveimur vel til höfðum fasteignasölum, báðir með aflitað hár, sólbrúnir, ásamt einhverri konu sem er löggildur skipa- og fasteignasali - slagorðið er: “Engin sala, engin þóknun.” Sem er nærri lagi, því það er engin sala og þar af leiðandi enga þóknun að hafa. Kannski er ReMax bara að auglýsa núverandi ástand á fasteignamarkaði. Takk fyrir það ReMax - það verður gaman að sjá hvort þið kaupið ykkur auglýsingahlé í næsta áramótaskaupi. Auglýsingar frá bönkunum vekja heldur ekki kátínu hjá nokkrum manni. Það fer hrollur um fólk.

Íslenski draumurinn hefur á stuttum tíma breyst í martröð.

Þórðargleði verður þó seint talin nokkrum manni til andlegs framdráttar, og þar sem mér er mikið í mun að betra sálina í mér mun ég reyna eftir fremsta megni að finna fyrir leiða yfir örlögum ykkar sem misstuð ykkur í hroka og yfirlæti.

Ég er búinn með 25 þúsund krónurnar sem ég setti mér að eyða í nauðsynjar júní mánuð. Ég hefði getað gert þetta, hefði ég nært mig eingöngu á hýðishrísgrjónum og núðlum. Ég læt mig dreyma um líf í öðru landi þessa daganna.

Comments

4 Responses to “Er á meðan ungfrúin dillar sér.”

  1. Hörður Pálsson on June 23rd, 2008 12:33 am

    Það eru nú ekki allir með tárin í augunum, sægreifarnir og aðrir útflutningsaðilar stíga trylltan dans þesa dagana.

  2. katrín on June 23rd, 2008 12:43 am

    mér finnst eiginlega sorglegast að það eru þeir sem eru með mestu þórðargleðina sem fara verst útúr þessu...

    ...þeas fólk sem hatar bankamenn mest er oftast fólkið sem hefur lítið á milli handanna.. og má ekki við því að afborgunin af íbúðinni þeirra hækki um 10þús... eða að matarkarfan í bónus um 7% eða hvað það var sem hún hækkaði...

    skiptir ekki eins miklu fyrir verðbréfamiðlara að fá minni þóknun í ár en í fyrra...

  3. Linda María on June 23rd, 2008 9:05 am

    Þetta minnir mig á ,,engar hendur - engar kökur´´.

  4. Pjetur on July 1st, 2008 6:28 pm

    thu ert aumingji ad geta thetta ekki!!!!