Hvernig tækla skal tjellingar

Að vera einhleypingur, er að margra mati – síðasta sort. Einhleypingar eru oft illa hirtir runkkallar og áhugamenn um afbrigðilegt klámefni. Einhleypingar eru þjóðfélaginu til vansa. En nú er í sjónmáli bjartari tíð með blóm í haga, því út hefur verið gefin spáný sjálfshjálparbók fyrir ömurlega slefandi einhleypinga. Hún heitir: The Game, og kennir vesalingum eins og mér að ná sér í tjellingu(tjelling, er kvenkyns mannvera sérstaklega ætluð til uppáferða). Og nú verður gaman í litla Skerjarfirði, þar sem undirritaður kemur til með að tækla hverja tjellinguna á fætur annarri líkt og hann sé að verka fisk í frystihúsi. The Game, kennir mér og öðrum beljum á svelli mannlegra samskipta, að ná yfirhönd í nálgun okkar við veikara kynið. Veikara kyninu er stillt upp sem viðfangsefni, þar sem nauðsynlegt þykir að beita nokkrum vel útfærðum bolabrögðum til að fella bráðina. Til að ná yfirhöndinni, er besta leiðin að finna einhvern annmarka á konunni og núa henni upp úr þeim annmarka. Svo þegar konan er miður sín og allur vindur úr henni er lítið annað eftir en að girða niður um sig og bera á sér þvagfærin.

Hér er dæmi: Nonni er óframfærinn og feiminn og á erfitt með að eiga samskipti við konur. Með hjálp bókarinnar: The Game, lærir hann að ef hann með einhverju móti nær að niðurlægja konuna/viðfangsefnið, þá eflir það sjálfstraust hans og gerir honum kleift að eiga við hana samskipti þar sem hann ræður ríkjum. Eitt kvöld er Nonni út á lífinu. Hann finnur konu sem hann gefur sig á tal við. Eftir smá tjitt/tjatt, þykist hann koma auga á horköggul í nefinu hennar og býðst til að fjarlægja hann. Við það missir hún umsvifalaust allt álit á sjálfri sér og telur sig heppna ef Nonni sér aumur á henni. Með þessari aðferð vinnur Nonni hug og hjarta meyjarinnar. Hann virðist í augum hennar, vera sjálfstraustur og sjálfumglaður hrokapungur, en eins og öllum er kunnugt – elska allar konur þannig menn. Restina af kvöldinu, malar og malar Nonni uppfullur sjálfstrausts yfir kvenpíslinni, þar til að það kemur óhjákvæmilega að því að hann njóti bráðarinnar.

Það þarf ekki að koma neinum manni á óvart, en bók þessi er einna vinsælust í félagsskap, þar sem fólk vinnur mishörðum höndum að því að reyna að koma skikki á sitt líf. Ekki ósvipað því að stunda BDSM kynlíf í nafni Jesú.

Það er líka skrítið að einhver gerist aðvókat fyrir aðferðafræði sem þessa, í ljósi þess að mannskepnan sækir í samskipti við það fólk sem lætur henni líða vel með sjálfa sig. Það er þó ekki algilt, því margt er í mörgu í maganum á henni Ingibjörgu. Til er fólk sem eltist eins og barinn rakki við berjara sinn.

Lífið er skrítið.