SiggiSiggiBangBang

Þaulhugsað

Aug
21

Ég er orðinn svo þreyttur á að sjá síðustu blogfærslu mína efst svo ég ákvað að skella þessari inn. Þessi færsla kemur einnig til með verða vitni þess að ég er ekki ennþá dauður, heldur sprellilifandi öllum nærstöddum til ama og leiðinda.

vírushernaður

Aug
10

Hverjum í fjárans helvíti kemur það til hugar að það sé eitthvað eftirsóknarvert að vinna við það að laxera windows tölvur. Það er ekkert eins óspennandi í heimi hér verð ég að segja. En guð sé oss næstur hvað þetta er atvinnuskapandi. Nú til dags leggur fólk að jöfnu það að vera áhugamaður um tölvur og tölvumál og það hinsvegar að hafa getu til að hreinsa vírusa úr windows dollu. Afhverju? Það er að ég held, allavega fyrir mitt leiti ekkert eins ömurlegt eins og að sitja yfir þessum vélum og glíma við þennan meðfylgjandi viðbjóð. Það er frá mínum bæjardyrum séð jafn skemmtilegt og að ormahreinsa lúðu, og hversu skemmtilegt er það.
Það sækir að mér þreyta og lífsleiði við að lesa þetta blog yfir.

offita

Aug
06

Eftir allt gúmmilaðið sem ég hef látið oní mig á ferðum mínum til Hollands og Ítalíu finn ég að þvermál mitt er orðið meira en það var. Þetta er afar slæmt, þar sem ég hef í gegnum tíðina þurft að hafa talsvert fyrir því að ná af mér aukakílóum. Þessar stöðugu vangaveltur um kjörþyngd og ákjósanlegt fitumagn líkamans fékk ég að gjöf frá móður minni sem var með fitu á heilanum. Mér er það fullljóst að það vill enginn eiga feitan vin eða maka, svo ég hef mig allan við.
En guð sé oss næstur hvað Ítalir kunna að brasa mat. Það gengur hreinlega allt út á að kaupa í matinn, laga mat, og tala um mat. Ég hef held ég aldrei á ævinni notið þess eins að éta og spekúlera í mat.

Hér í súpumörkuðum er úrvalið ekkert minna en ömurlegt. Ég verð að viðurkenna að ég fann fyrir þunglyndi og viðbjóð eftir ferð í 11/11 í gærkveldi. Djöfuls verðlag líka. Andskotans vitleysa er þetta. Ég gekk út með 2 litla poka sem að kostuðu mig 4000kr. Djöfullinn sjálfur.

Nú þarf undirritaður að fara að gera eitthvað í sínum offitumálum. Síðastliðinn vetur stundaði í líkamshreyfingar í svitapungaræktinni niður í Laugardal. Þangað fara allir ungir menn á uppleið til að þjálfa á sér skrokkinn. Ég gat ekki hugsað mér annað en að gera það sem allir íslenskir athafnamenn gera að loknum erfiðum degi á skrifstofunni. Nú hinsvegar hef ég ákveðið að stíga aldrei framar inn á líkamsræktarstöð. Frá mínum bæjardyrum séð eru líkamsræktir helber óbjóður. Samansafn af sérstaklega ógeðslegu fólki. Nei, nú fer ég snemma dags út að skokka og ég kann því alveg afskaplega vel.