SiggiSiggiBangBang

Hið íslenska bankarán í sinnemaskópi og tæknilitum

Mar
22

[media id=207 width=520 height=280]

Á þessum tímapunkti í andlegri reisu minni, þykir mér rétt að gangast við þessu fallega myndbandi sem gert var almenningi aðgengilegt á þúskjá fyrir einhverju síðan. Óþverrinn varð til í sjúkum hausnum á góðvini mínum Hákoni Jens Péturssyni, og var ein af fyrstu tökum á glæsilega RED vél í eigu Jóa tökumanns(sem ég veit ekki hvað heitir fullu nafni). Þetta þrekvirki mannsandans vakti með mér blendnar tilfinningar og á tímabili óskaði ég þess að það færi ofan í skúffu í byggingu sem svo síðar myndi kveikna í og brenna til grunna. Ég hef séð hræðilegar myndir af sjálfum mér þar sem ég er blindfullur og ógeðslegur, en ég hef aldrei séð sjálfan mig jafn viðurstyggilegan og í þessari stuttmynd. Burtséð frá lokaatriðinu, þá er ég ekki einn um að gera þessa mynd viðbjóðslega, því vinir mínir Guðmundur Oddsson og Mörður Ingólfsson eru líka ógeðslega ógeðslegir;myndin verður því að teljast vel lukkuð. Hún var tekin síðasta sumar, fyrir hrun. Ég klippti hana, en þar sem hljóðið sem fylgdi með upptökunni var hálfónýtt, lá hún óhreyfð í marga mánuði, þar til að mikill snillingur aumkaði sér yfir okkur og lagaði hljóðið. Ég álít myndina glæsilega viðbót við videósafnið mitt, og vil árétta að ég er ekki svona viðbjóðslegur í lifanda lífi.

Fleskljós frjálshyggjunnar

Nov
17

Ég stóðst ekki mátið. Megi elding ljósta mig.

[MEDIA=189]

Reynslusaga smokkalausu týpunnar

Nov
16

Hjartnæmar reynslusögur viðskiptavina holdljóss er upplífgandi lesefni. Karlmenn sem til þessa hafa ert kynfæri sín með skömm í sálinni, verða um það vísari að ekkert er eðlilegra en að leggja stund á runk, með nýstárlegum tólum og tækjum.
Prestur, ekkjumaður og smokkalausa manngerðin, segja opinskátt frá því hvernig hinn byltingarkenndi fleskljósrunkari, nýtist þeim bæði í leik og starfi.

Hér eftir fer díalókur smokkalausu týpunnar, sem ég hef lesið inn með hressu röddinni minni.

[MEDIA=188]

Jú, það er rétt til getið: Pósturinn Páll, leikur stórt hlutverk í fyrst römmum myndbandsins.

Reynslusaga prófasts með doktorsgráðu

Nov
13

Fyrir hrun, þegar menn runkuðu sig áhyggjulausir, var kynnt til sögunnar í fyrsta skipti á Íslandi þartilgerð sæðisútpungunarmúffa. Frægir íslenskir runkarar tjáðu sig hástilltir um runkmál og heimtuðu að fá að ræða um skökulinn á sér, án þess að vera úthrópaðir öfuguggar.

Á þessum tíma var ekki mikið talað um efnahag og gjaldþrot og gafst því áhugafólki um sjálfsfróun karla nægur tími til að kynna sér þetta nýja og skemmtilega leikfang. Á heimasíðu holdljóss, voru að finna hughreystandi reynslusögur manna úr hinum og þessum stigum þjóðfélagsins, þar á meðal saga prests með doktorsgráðu. Prestur þessi, sem er án efa graðasti prestur sem ég hef heyrt um, á 7 börn með konu sinni sem hann er hamingjusamlega giftur. Hann er fullur af sektarkennd yfir einhverju sem hann tíundar ekki frekar, en finnst hann hafa himinn höndum tekið þegar hann uppgötvar gleðina og hamingjuna sem fylgir því að runka sig með þessum bráðskemmtilega runkara.

Mér varð létt, eftir að hafa lesið reynslusögu prófastsins, því sjálfróun hefur alltaf verið í mínum huga skammarlegt athæfi. Ég er bara þannig upp alinn. En vitandi það að helgur maður með prófskirteini runkaði sér með múffu, þurfti ég ekki lengur að skammast mín þó ég gerði slíkt hið sama. Svo innspíraður var ég, að ég bjó til litla auglýsingu við reynslusögu prófastsins. Ég nota helgu röddina mína í upplestur á sögunni, til að gera hana meira sannfærandi.

 

[MEDIA=187]

Night of the living dead: reanimated

Sep
08
[MEDIA=176]

Eftir að kærastinn hennar Barbra er étinn af uppvakningum í kirkjugarði, leitar hún skjóls í húsi sem er umsetið heilum saumaklúbb af hungruðum mannfleskétandi sóðaháleistum, sem þrá ekkert heitar en að læsa tönnunum í þokkafulla leggi hennar og liði. Minnir svolítið á köttinn minn.

Senan hér að ofan er framlag mitt til verkefnisins NOTLD:Reanimated. Hún telur 313 ramma, eða 13:01 sekúnda. Ég sé mest eftir að hafa ekki haldið utan um klukkustundirnar sem fóru í þetta, en þær eru á að giska eitthvað í kringum 35-40.

Ég hef ekki mikið teiknað síðan ég var barn. Það má sjá glögglega hversu mér fer fram eftir því sem líður á senuna. Einnig veit ég ekki alltaf hvar á að skyggja, eða hvaða gerð af blýöntum er best að nota. Ég ákvað snemma að láta alla ramma standa, hversu slæmir sem þeir eru.

Kvikmyndin Night of the living dead, eftir George A. Romero er með svokallað Creative Commons leyfi, sem gerir hverjum sem hefur áhuga á, kleift að taka myndina breyta henni og nota hana hvernig sem hann kýs, að því skyldu að verkið sé gert opinbert undir sama leyfi. Ég notaði áður bút úr NOTLD í forvarnarmynd um einelti í stjórnsýslu: Nótt í borg hinnar dauðu.

NOTLD:Reanimated, virkar þannig að þú velur þér senu úr myndinni og vekur hana aftur til lífsins í formi teikninga, brúðugerðar, eða hvað svo sem þér dettur í hug. Það eru aðeins þrjár reglur, verkið verður að vera þitt eigið, það verður að vera í svart hvítu, og það þarf að synca við hljóðið í upprunalegu senunni. Senunum skal skila inn fyrir 12. september. Eftir það verða þær skeyttar saman, þannig að úr verður spáný Night of the living dead.

Jósef Spritzl

Aug
24

[MEDIA=170]

jútjúb

Draumar – Fyrir lengra komna

Mar
06
[MEDIA=111]

 

Ég hef setið síðustu tvær vikur við eftirvinnslu á þessu glæsilega tónlistarmyndbandi, sem er við lagið Draumar af frumraun Sævars/Poetrix: Fyrir lengra komna.

Á einhverjum punkti eftirvinnslunnar tóku á mér hús, tónlistarmaðurinn, myndatökumaðurinn og framleiðandinn. Ég bauð upp á sékursnúða, espressó, tei og gamanmál. Klukkan hefur verið rétt rúmlega níu að kveldi til, þegar við sátum fyrir framan tölvutæknina sem skartar rómantískt heimili mitt. Allt í einu upphefjast ægileg læti á efri hæðinni. Góðborgarnir sem að tónlistarmyndbandinu stóðu, hver öðrum hrekklausari, horfðu spyrjandi augum á hvorn annan.

Ég andvarpaði, yfirbugaður af harmi. Hvað í ósköpunum er þetta, spurði framleiðandinn, sem er kristilega þenkjandi biblíumyndasafnari. Ég kom ekki upp einu orði, fátækur af bæði þolinmæði og náungakærleik. Er ekki verið að fífla okkur, spyr tónlistarmaðurinn.

Eins og reglulegir lesendur þessarar síðu fara nærri um, tilheyrðu óhljóðin spikfeitum nágranna mínum sem hafði ekkert þarfara að gera, þegar ég var með mikilvæga gesti úr bransanum, en að upphefja sóðaskak ásamt vinkonu sinni í veðruðu IKEA rúminu sínu.

Ekki fannst þó gestum mínum skakið tilkomumikið. Afhverju heyrist ekkert í henni, spurði myndatökumaðurinn. Þetta er engin frammistaða, sagði tónlistarmaðurinn. Liðlega þrjár mínútur liðu þangað til óhljóðin gengu niður. Þegar við höfðum náð mesta hrollinum úr okkur, héldum við áfram að spá í tónlistarmyndbandinu.

Ég hef ekki lengi verið að fikta í videogerð, svo ég er mjög hamingjusamur með að hafa fengið tækifæri til að vinna með fagfólki á því sviði. Ég held að nokkuð vel hafi tekist til. Hráefnið er allt skotið á hálfónýta 8mm vél, sem hélt hvorki stöðugum ramma, né sama hraða. Það var því talsverð vinna að láta mynd passa saman við hljóð. Það eitt og sér held ég að hafi tekið mestan tíma. Athugið að sorgarendur í ramma, eru þar af ásettu ráði.

Ég hef til þessa ekki verið neitt sérstaklega hrifinn af rappi, en ég kunni að meta þetta lag strax við fyrstu áhlustun, sem jók töluvert á ánægjuna. Sævar er mikill snillingur og alveg sérstakt prúðmenni, og söngkonan, sem syngur með honum, er frá mínum bæjardyrum séð, alger gersemi.

Ég þarf að flytja!

Hressa kaffikannan

Feb
24
[MEDIA=110]

Stundum þarf ekki nema smá eðlisfræði til að gleðja mig.

Eftirfarandi gerðist á heimili mínu þegar….

Feb
01

mér bárust fréttir af því að Ellý Ármanns er hætt með Sviðsljósið á mbl.is.

[MEDIA=107]

Nótt í borg hinna dauðu

Jan
27
[MEDIA=104]

Á Þúskjá.

Fígúran sem lék í myndbandinu mínu Borgin Brennur hefur náð ótrúlegum vinsældum á Þúskjá fyrir tilstilli monitor.is. Hef ég því tekið ákvörðun um að hún leiki aðalhlutverk í öllum mínum myndböndum héðan í frá. Og þar sem mér dauðleiddist svo skelfilega í dag, settist ég niður við tölvuna mína fínu og bjó til þetta myndband um hvernig er að vera einn og yfirgefinn í ástlausum heimi, þar sem enginn skilur mann.

Fáein orð um Public Domain.
Til er fjöldinn allur af kvikmyndum í flokknum Public Domain á archive.org. Þegar eitthvað fellur undir þann flokk, hvort sem það er ritmál, mynd, eða hljóð, þýðir það að hver sem er getur tekið efnið og gert það sem hann lystir við það. Meðfylgjandi myndband um ást og umkomuleysi er búið til með atriðum úr frægustu mynd George A. Romero: Night Of The Living Dead, sem einmitt tilheyrir þessum flokki.

Meira um Public Domain á Wikipedia.

Líklega hefði undirritaður betur farið út úr húsi í dag.

Borgin brennur

Jan
05
[MEDIA=99]

Fyrir nokkrum árum síðan lærði ég á snilldarforritið Photoshop. Það kom sér ákaflega vel á þeim tíma, þar sem mér var í nöp við fjölda fólks; sem er eitthvað annað en í dag: nýkrýndur verndari ástarinnar.

Þeir sem urðu fyrir photoshop-barðinu á mér voru meðal annarra deildarstýra á deild sem ég var að vinna á. Hana staðsetti ég á samnorræna ráðstefnu hjá BDSM félagi Íslands, íklædda hefðbundnu leðri með keðjur áfastar viðkvæmum líkamshlutum. Myndina sem ég bjó til af henni, sýndi ég engum nema stúlku einni sem vann á sömu deild. Við veltumst um af hlátri í súrsætum hefndarhug.

Annar aðili á svipuðum tíma, sjálfkjörinn andlegur leiðtogi Samtaka Iðnaðarins, var að gera mig stjörnu-hoppandi-vitlausan. Ég mátti ekki sjá hann, þá blossaði upp gremja sem var svo fúl og illa lyktandi, að ég átti í mestu erfiðleikum með að leyna henni. Hann sendi ég, með hjálp Photoshop, í gleðskap samkynhneigðra, þar sem ég lét hann horfa á karlkyns fatafellu með sælubros á vör. Sú mynd, mér algerlega að óvörum rataði á netið.

Undanfarinn mánuð hef ég verið að læra á forrit sem heitir Adobe After Effects. Með því get ég blásið líf í einfaldar ljósmyndir og sett fólk í ómanneskjulegar aðstæður. Til allrar guðs lukku á ég ekki til neitt annað nú til dags, en hjartahreinan kærleik.

Það er enginn tilgangur með meðfylgjandi myndbandi. Ég hef enga sérstaka hugmynd um hvers vegna viðkomandi persóna varð fyrir valinu. Mér hefur reyndar alltaf fundist hausinn á vefsíðunni hans frekar spaugileg. Guð einn veit að mér er nokkuð sama um pólitík. Ég þurfti einungis viðfangsefni meðan ég var að læra, og kom ekkert betra til hugar. Afhverju brúðan syngur Hunting High And Low, er líklega vegna þess að rétt fyrir jól, sendi mér einhver tengil á myndband Garðars Cortes þar sem hann syngur þetta lag, og fannst mér það óttalega hallærislegt.

Ég var búinn að búa til brúðu sem spannaði allt lagið, en eftir að hafa tosað hana til og frá í u.þ.b 3000 ramma, var mér orðið frekar illa við hana, svo ég ákvað bara að klippa þessi tvö atriði saman í þetta stutta myndband og pósta því.

Borgin brennur á youtube

John Denver er dauður.

Nov
20
[MEDIA=44]

Hverju mannsbarni er fullkunnugt um hversu mikill söngfugl ég er. Ég gersamlega elska að þenja á mér raddböndin og verða þá oftar en ekki söngvar um ástina fyrir valinu. Hver sem haft hefir af mér kynni veit að ég er dyggur aðvókat ástarinnar. Ég elska að elska. Ég elska að syngja. Að lifa er að elska. Ást, ást, ást.

Með fallegri ástarlögum sem ég hef heyrt, er án efa Perhaps Love með John Denver. John Denver er steindauður, en þetta fallega lag lifir í hjörtum allra meðvitaðra manna. Ég er meðvitaður maður. Ég hef kynnst ástinni.

Núna nýverið söng okkar ástsæli Garðar Cortes þetta lag með miklum tilþrifum. Lag þetta rataði til mín í gegnum pípur alnetsins og hitti mig beint í hjartastað. Ég hugsaði með mér, ekki get ég verið eftirbátur Garðars og því ákvað ég að syngja þetta lag inn á myndband fyrir aðdáendur þessarar síðu. Undir spilar John Denver á veðraðan kassagítar, en ég sé alfarið um söng. Má segja sem svo að þetta myndband sé óður minn til ástarinnar. Megi sem flestir finna ástina og lifa hamingjusömu lífi, þangað til við fetum í fótspor John Denver og drepumst.